اسکولیوز-در-بزرگسالان

اسکولیوز در بزرگسالان با افزایش سن(از 40 تا 60 سالگی) به 68 درصد افزایش می‌یابد. دو سوم از افراد مسن، مبتلا به اسکولیوز هستند و اسکولیوز همراه با درد در بیماران مسن شایع است.

اسکولیوز در بزرگسالان را نباید با اسکولیوز ایدیوپاتیک اشتباه گرفت، اسکولیوز بزرگسالان یک اسکولیوز دژنراتیو است که بیشتر در افراد بالای 65 سال دیده می‌شود (انحنای ستون فقرات به پهلو ناشی از تحلیل رفتن مفاصل کوچک ستون فقرات). اسکولیوز در بزرگسالان بیشتر، ستون فقرات از جمله گردن را تحت تأثیر قرار می‌دهد که به طور معمول در ستون فقرات کمر منحنی C ایجاد می‌شود.

ضعیف شدن رباط‌های طبیعی و سایر بافت‌های نرمال ستون فقرات منجر به انحنای غیرطبیعی ستون فقرات می‌شود. ستون فقرات همچنین می‌تواند تحت تأثیر پوکی استخوان، شکستگی‌های مهره‌ها ‌و تحلیل رفتن دیسک قرار گیرد.

سایر علل احتمالی اسکولیوز در بزرگسالان شامل تومورهای ستون فقرات مانند استئوئید استئوم است. (یک تومور خوش خیم که می‌تواند در ستون فقرات رخ دهد و باعث درد شود).

علت اصلی این نوع اسکولیوز آن است که افراد برای کاهش فشار بر روی ناحیه به یک طرف خم شوند و باعث تغییر شکل ستون فقرات خود می‌شوند. اسکولیوز دژنراتیو رایج‌ترین شکل اسکولیوز در بزرگسالان است. در ادامه بیشتر شما را با اسکولیوز و علائم آن آشنا خواهیم کرد.

چه عواملی باعث اسکولیوز دژنراتیو یا اسکولیوز بزگسالان می‌شود؟

اسکولیوز در بزرگسالان در اثر زوال تدریجی مفاصل وجهی (مفاصل تثبیت کننده کوچک ستون فقرات واقع شده بین مهره‌های مجاور و پشت آن) ایجاد می‌شود.

این همان روند ساییدگی تدریجی است که باعث اسکولیوز در افراد مسن دارای آرتروز ستون فقرات می‌شود. با این حال، در اسکولیوز بزرگسالان فشار به این مفاصل رو به زوال باعث می‌شود که ستون فقرات، به یک ستون فقرات کج تبدیل شود. اسکولیوز دژنراتیو یک بیماری شایع است که بسته به نوع اسکولیوز در 68-60٪ از افراد مسن رخ می‌دهد.

علائم اسکولیوز بزرگسالان چیست؟

با پیرتر شدن غضروف‌ها‌ و مفاصل می‌توانند به طور طبیعی فرسایش پیدا کنند. در ستون فقرات غضروف‌ها ‌در مفاصل چند وجهی به انعطاف پذیری ستون فقرات کمک می‌کند.

هنگامی‌که مفصل‌ها ‌ساییدگی پیدا می‌کنند، می‌توانند به هنگام خم شدن ستون فقرات سبب ایجاد درد شوند. بدون غضروف، مفاصل تحریک شده و ملتهب می‌شوند و باعث درد ستون فقرات می‌شوند. بیماران مبتلا به اسکولیوز بزرگسالان ممکن است دچار سفتی و درد از وسط به پایین کمر و یا درد، بی حسی و ضعف در پاها‌ شوند.

کمر درد ناشی از اسکولیوز به تدریج بروز می‌کند و با گذشت زمان بدتر می‌شود. درد به طور معمول به هنگام خواب بیشتر می‌شود، به محض فعال شدن بیمار اندکی بهبود می‌یابد و در پایان روز دوباره بدتر می‌شود.

درمان اسکولیوز در بزرگسالان چیست؟

افراد مبتلا به اسکولیوز در بزرگسالان لازم است از فعالیتهایی که باعث تشدید علائم و ایجاد درد می‌شوند خودداری کنند یا آنها ‌را اصلاح کنند. به این منظور ورزش‌هایی وجود دارد که به طور خاص برای افراد مسن مبتلا به اسکولیوز طراحی شده است.

این شامل تمریناتی است که با شل کردن عضلات و اصلاح عدم تعادل که باعث انحنای ستون فقرات می‌شود، اسکولیوز را بهبود می‌بخشد. بیماران اسکولیوز سالخورده همچنین می‌توانند از درمان‌های دیگر نیز بهره مند شوند.

بیماران با اسکولیوز شدید (منحنی‌های بالاتر از 60 درجه) به ندرت ممکن است کاندید جراحی شوند، البته خطرات ناشی از جراحی با افزایش سن بیمار افزایش می‌یابد.

تفاوت اسکولیوز در بزرگسالان با اسکولیوز ایدیوپاتیک چیست؟

اسکولیوز-در-بزرگسالان

 

اسکولیوز ایدیوپاتیک که مربوط به نوجوانان است علت آن به طور دقیق مشخص نیست و بیماران به ندرت احساس درد می‌کنند.اسکولیوز ایدیوپاتیک، به طور معمول در حالی که ستون فقرات هنوز در حال بلوغ است، به اوج خود می‌رسد.

با رسیدن بیمار به بزرگسالی، پیشرفت آن خفیف‌تر می‌شود، اما علائم با شدت گرفتن خمیدگی در طول سال، شدیدتر می‌شوند. با از بین رفتن منحنی طبیعی ستون فقرات، بزرگسالان ممکن است به جلو خم شوند تا فشار بر روی اعصاب را کاهش دهند و باعث خم شدن باسن و زانوها ‌می‌شود.

اگرچه منحنی حاصل از این امر به طور معمول 1 تا 2 درجه در سال پیشرفت می‌کند، اما این التهاب مفاصل رو به تحلیل است که باعث درد می‌شود نه انحناء ستون فقرات. بنابراین، درمان هم بر کنترل درد و هم توقف پیشرفت انحنای کمر متمرکز است.

حقایقی درباره اسکولیوز در بزرگسالان

نوع انحنای ستون فقرات پیش بینی نمی‌کند که علائمی‌ داشته باشید یا خیر

با افزایش سن، ستون فقرات شروع به تحلیل رفتن می‌کند. همانطور که ضعیف و ضعیف‌تر می‌شود، ممکن است شروع به انحنا نیز کند. برخی از افراد ممکن است هرگز علائمی ‌نداشته باشند یا برخی دیگر ممکن است هنگام راه رفتن دچار درد پا، بی حسی یا گزگز شوند.

بزرگسالان می‌توانند یکی از دو نوع اسکولیوز داشته باشند

پزشکان دو نوع اسکولیوز را در بزرگسالان شناسایی کردند. یکی از آنها ‌نوعی از اسکولیوز است که پزشکان در نوجوانان نیز مشاهده می‌کنند. به این حالت اسکولیوز ایدیوپاتیک گفته می‌شود. در بعضی موارد، منحنی پیشرفت می‌کند و شروع به ایجاد علائم در بزرگسالی می‌کند. در موارد دیگر، تا بزرگسالی تشخیص داده نمی‌شود.

دومین نوع شایع اسکولیوز در بزرگسالان اسکولیوز دژنراتیو است. در این نوع، ساییدگی غضروف‌های ستون فقرات باعث ایجاد منحنی در ستون فقرات می‌شود.

سیگار کشیدن باعث مشکلات کمر و گردن می‌شود

سیگار نکشیدن دلیل اصلی پیشگیری از بروز مشکلات کمر و گردن است. محققان دریافتند با سیگار نکشیدن می‌توان علائم اسکولیوز در بزرگسالان را کاهش داد.

با وجود اسکولیوز در بزرگسالان هم می‌توان ورزش کرد

پزشکان متخصص ارتوپد به افراد مبتلا به اسکولیوز توصیه می‌کنند که فعالیت خود را محدود کنند، با این حال عده‌ای از آنها‌ معتقدند که چنانچه با داشتن اسکولیوز فعال‌تر باشید علائم ناشی از آن کمتر می‌شود.

در صورت داشتن وزن می‌توانید با کاهش وزن، علائم اسکولیوز را کاهش دهید. علاوه بر آن باید در نظر داشته باشید در صورت پوکی استخوان باید‌تراکم استخوان خود را بالا ببرید و به دنبال درمان آن باشید.

سخن پایانی:

اسکولیوز در بزرگسالان از جمله بیماری‌هایی است که با افزایش سن علائم آن نیز زیاد می‌شود. افراد میان سال مبتلا به این بیماری باید توجه داشته باشند با داشتن سبک زندگی سالم و ورزش کردن می‌توانند از علائم این بیماری در خود بکاهند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *